|
A F O R Y Z M Y Ś W. I G N A C E G O L O Y O L I T H E A P H O R I S M S O F S T. I G N A T I U S L O Y O L A |
 01 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 30 | 40 | 50 | 60 | 70 | 80 | 90 | |
|
| |||
|
"Ci, którzy tylko wolą są posłuszni, a sprzeciwiają
się rozumem, są w zakonie tylko jedną nogą."
"Those who obey with the will alone, while their reason is still unsubdued, walk lamely in the religious life." |
 |
| Posłuszeństwo jest dla jezuitów cnotą najważniejszą ze wszystkich. Polega ono na pełnym zaangażowaniu własnego wnętrza w pełnienie woli Bożej. Najmniej doskonałe posłuszeństwo posiada charakter czysto zewnętrzny i wyraża się w zwyczajnym wypełnianiu nakazów przełożonych. Formą doskonalszą jest posłuszeństwo woli. Zachodzi ono wtedy, gdy podwładny "oddaje swoją wolność temu, który mu ją dał, czyli Stwórcy i Panu w jego sługach i zastępcach". Podwładny nie traci przez to własnej woli, a tylko "stosuje ją do najpewniejszej normy wszelkiej poprawności, to jest do woli Bożej". I wreszcie możliwe jest posłuszeństwo rozumu, najdoskonalsze ze wszystkich, kiedy to "podwładny nie tylko ma tę samą wolę co i przełożony, ale -- jak pisze Ignacy -- i to samo mniemanie, poddając swój sąd jego sądowi, o ile tylko uległa wola może nakłonić do tego rozum. Rozum bowiem, chociaż nie ma tej wolności, jaką ma wola, i ze swej istoty zgadza się na to, co mu się przedstawia jako prawdziwe, to jednak w wielu rzeczach, w których nie zmusza go oczywistość poznanej prawdy, może pod wpływem woli skłonić się raczej na jedną niż na drugą stronę. W takich przypadkach każdy prawdziwie posłuszny powinien się skłonić do sądzenia tak, jak sądzi przełożony" (List o posłuszeństwie, Ep IV 669-681).
© 1994 K. M. |
